NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Też byś tak chciała.
Prawda?
Wszędzie, byle nie tu.
Znam to uczucie.
A wydajesz się taki wpasowany.
Robię dużo szumu, żeby nie zadawali mi pytań.
A jakich się boisz?
Nie mogę powiedzieć.
Pytam poważnie.
Boję się, że ludzie odkryją, ze jestem inny, niż sądzą.
A jaki jesteś?
Jeszcze nie wiem.
Gdybyś mógł...
uciekłbyś jak najdalej stąd?
Nie.
Znalazłbym miejsce, gdzie czułbym się jak w domu.
Dobrze.
Zadowolona, że mnie namówiłaś?
Dziękuję.
Powiedz coś więcej o tej pielęgniarce z Londynu.
Nadal…
Nadal mam wrażenie, że jest ze mną.
Jak to?
Gdy poczułam, że noszę dziecko...
Przypomniałam sobie próby zapłodnienia I testy ciążowe.
To się działo pięć miesięcy przed waszym spotkaniem?
Miałaś dostęp do jej wspomnień?
Trudno to wyjaśnić.
Czułam jej myśli, jakby były moje.
I nagle mogłam robić rzeczy, które ona potrafiła.
Co to znaczy?
Że jesteś bardzo wyjątkowa.
Wiedziałeś, przez co przeszłyśmy.
Trzy lata.
Jak mogłeś patrzeć mi w oczy?
Przepraszam.
Naprawdę.
Musiałem chronić swoje dzieci.
Nie jesteś nawet jej ojcem. Uwięziłeś ją.
Faszerowałeś lekami.
- Ze strachu nie pozwalałeś jej być sobą. - Tak.
Nadal się boję.
Ale musimy współpracować, żeby jej pomóc.
Chcesz jajecznicę, Harry?
NIE OBWINIAJ SIĘ. NIE ROZCHORUJ SIĘ ZNOWU.
WIESZ JUŻ, CO POTRAFIĄ. OBEJRZYJ TO. WIERZ WŁASNYM OCZOM.
KOCHAM CIĘ.
TA SAMA DZIEWCZYNA?!
TA SAMA SUKIENKA?! WTF?!
Co tu robisz?
John McDaniel kłamał.
Elena była wtedy w Fallon Bridge.
- Jest niewyraźne. - To ona.
Wgląda na odbicie. Gdzie stała?
Na tyle blisko, by skrzywdzić Lewisa I blisko pubu,
gdzie znaleziono dwie ofiary.
Lillian Banks zemdlała w londyńskim klubie I zapadła w śpiączkę.
Karetka zabrała ja do szpitala Victorii. Razem z nią przyjęto też June.
Pielęgniarka, której oczy wibrowały,
kilka godzin później leczyła tam June.
Lewis, Lillian, Deborah.
Te sprawy się łączą. Winne są matka I córka.
Co im robią?
- Mów, Chris. - Harry zniknął.
Rano do niej pojechał.
Dzieje się coś okropnego.
Mój syn jest w niebezpieczeństwie.
Mówi nadkomisarz Squirries. Mogę prosić o namierzenie telefonu?
Winisz mnie za narażenie June I masz rację.
Może I ją uwięziłeś,
ale ja nie dałem rady o nią zadbać.
Skąd mogliśmy wiedzieć, co robić?
Fair Isle...
June ma silny charakter.
Zawsze miała własne zdanie.
W Londynie wiedziała, kim jest.
Nie potrafiłem nawet być z nią szczery.
June nie uciekła, żeby cię zranić.
To ostatnie, czego chciała.
Herbaty? Kakao wyglądało jak mysie odchody.
Dzięki.
Tata chciał mnie zabrać na szkocką wyspę.
Z dala od wszystkiego.
Ludzie ze strachu robią różne rzeczy.
Dostają zaćmienia umysłu.
Poznałam kogoś w Londynie.
Jest jak ja.
Zmiennokształtna?
Kto to?
Ma na imię Kam.
Sądziliśmy, że nam pomoże. Zaufaliśmy jej.
A nas skrzywdziła.
To niestety typowe.
Kobiety w twoim stanie odpychają tych, którzy oferują im przyjaźń.
Akceptują za to wspólnotę.
Dlatego staram się ją stworzyć dla ciebie I twojej matki.
Dlaczego odeszła?
Sama ją zapytasz.
Muszę wiedzieć.
Powie ci.
Ale w swoim czasie.
Załatwię auto.
Ty znajdź jakąś mapę.
- Szczegółową. - Dobra.
W porządku, Harry?
Wiem, że twoim zdaniem źle postępuję.
Zawsze starasz się pomóc ludziom, ale nie wiesz, do czego jest zdolna.
Wiem. A z każdą przemianą znam ją lepiej.
Zniszczyli naszą rodzinę.
Nie wszystko w życiu wychodzi. Twoje słowa.
- Nic na to nie poradzisz. - Ale ty możesz.
- Nie rozłączaj się. Wysłuchaj mnie. - Kocham ją, mamo.
Nie proszę, żebyś zrozumiała.
Muszę to zrobić.
Jest w Norwegii, na lotnisku w Bergen.
Droga kończy się za półtora kilometra. Dalej pójdziemy pieszo.
Gdy dotrzemy do Sanctum, nie wspominaj o tej zmiennokształtnej.
Dlaczego?
Ma problemy, ale...
może jej też mógłbyś pomóc.
Myślałem o tym,
ale nie mogę ryzykować destabilizacji tych kobiet.
W porządku?
Bardzo cierpi.
Nie patrz.
POLICJA
Co wy wyprawiacie? Z drogi!
Nie wolno tu wchodzić.
Wiemy, że są w Bergen. Dokąd jadą?
Tam, gdzie będą razem.
Tylko tego chcą.
Zgubiłaś ich.
Dziękuję.
Dotarliśmy.
June, to Runa.
Witamy.
Przywiozłem zapasy.
A to Sigrid.
Jesteś taka podobna do matki.
Gdzie ona jest? Muszę się z nią zobaczyć.
Twoja matka też tego chce.
O niczym innym nie myślała, ale to dla niej problem.
Jeszcze pomówimy o twoim wyzwalaczu.
Dla twojej matki jest nim miłość
I zapewne czuje się niestabilna.
Z mojego powodu?
Bo cię kocha.
Musi się tu zaaklimatyzować.
A do tego czasu mamy co robić.
- Rzekomo przywiozłeś mnie tu dla niej. - Oczywiście, ale musimy być ostrożni.
Więc będziemy.
No I?
Znasz zagrożenia, Runo. Ale jeśli June poczeka dzień...
Na pewno nic się nie stanie.
Holmefjord.
O tej wiosce mówiła Kam. Zaczekaj tu.
Przepraszam.
Chcemy się dostać tu.
Jadę po naszego syna.
Zostaniesz ze mną?
Wrócę.
Dzięki.
Ktoś tędy szedł.
Ta sukienka...
- Sama ją uszyłaś? - Tak, mieliśmy tylko czysty materiał,
ale Sigrid nauczyła się farbować go jagodami.
- Jeżynami. - Racja.
Rozweseliło nas to.
Nie dotykacie siebie...
nigdy?
Z czasem wchodzi to w krew.
Jesteś wśród ludzi, którzy cię rozumieją.
- Nigdy nie będziesz sama. - Nie byłam.
Poznałaś innych zmiennokształtnych?
Nie.
Ma na imię Harry.
Rozumiem. Ciekawe.
To dla mamy?
- Sigrid to nasz ostatni sukces. - Wyleczyłeś ją?
To złe słowo. Zawsze będzie w stanie się przemienić.
- Ale panuje nad tym? - To wymaga pracy.
Ale tak.
Jestem gotowa.
Cieszymy się, że wróciłaś.
To June.
Oczywiście.
Pójdę się położyć.
- Jasne. - Śmiało.
Nie ma tu zasięgu.
Serio?
To na pewno tam.
Żadnych łodzi.
Musimy znaleźć inną drogę.
Jestem Elena Askelaand, mam 39 lat.
Myślisz, że nie jesteś gotowa.
Ale musisz być.
Zbyt długo cię nie było.
Nie do wiary.
Łudziłam się, że się nie zmieniłaś.
Czy to nie głupie?
Spójrz, jaka jesteś piękna.
Mogę wejść?
Sigrid wkrótce wróci.
Możemy gdzieś pójść?
Nic nie widzę.
Idź dalej.
Wstawaj, John.
W porządku?
Uciekła ode mnie najdalej, jak się dało.
Chodź.
Dobrze.
Mówiłaś, że tata zmusił cię do odejścia.
Byłam coraz bardziej chwiejna.
Bałam się, że coś wam zrobię.
Nie panowałaś nad tym.
Teraz to rozumiem.
Powiedz, co się wtedy stało.
Dlaczego odeszłaś.
- Nie będę cię winić. - Może najpierw opowiesz o sobie?
Tak bardzo tęskniłam. Mamy szansę na szczęście.
Razem możemy znaleźć stabilne miejsce
I tam zostać.
Chcę, żeby mi się poprawiło, ale...
Ale co?
Nie tylko dla siebie.
Znalazłam kogoś.
- Kocham go. - Jesteś jeszcze dzieckiem.
Ma na imię Harry.
Harry Polk.
Tata bał się, że obleję egzaminy,
- a gdy zaczęłam szkołę... - Nie chcę tego słuchać.
Wie, czym jestem.
Widział to. Pomógł mi wrócić do swojej postaci.
June, możesz wrócić na nabrzeże?
Nie wiesz, kim ani czym jesteś.
Nie możesz kochać.
- Nieważne, co niby czujesz. - Co takiego? Harry to mój cały świat.
Posłuchaj.
Miłość to najpotężniejsze z uczuć.
- Ale jest też niebezpieczne. - Nieważne.
- Ważne. Zranisz go. - Nigdy!
- Jeśli tak myślisz... - Znam cię najlepiej!
Zabijesz go, jeśli z nim zostaniesz.
Płyń!
Zaczekajcie.
June się zmieniła.
Powiedz coś. Błagam.
Zostańcie tutaj.
Są przytomne. Co się dzieje?
Nie wiem. Nie widziałem czegoś takiego.
June, patrz na swoje odbicie.
Powiesz nam, co się stało?
Eleno, słabo znam twoją córkę,
ale musisz pomóc jej wrócić.
Porozmawiasz z nią? Mów o rzeczach charakterystycznych.
Nosi moją koszulę nocną I udaje ducha.
Śpisz, gdy śpiewam ci po norwesku.
Nie jest już dzieckiem.
Poszłam do lasu.
- Złamałam zasady. - Nie robiłbym tego na twoim miejscu.
- O czym ona mówi? - Możesz nie być na to gotowa.
- Widzi twoje wspomnienia. - Niemożliwe.
- Nie potrafimy tego. - To część daru June.
Gen przekazany z matki na córkę ewoluuje.
Powstrzymasz ją?
Chce sprawdzić, dlaczego odeszłaś.
Nie możesz tam iść, June!
Proszę, powstrzymaj ją!
Trochę życia. Jest piątkowy wieczór.
My się chyba nie znamy?
- To moje pierwsze zajęcia. - Lewis Polk.
Powstrzymaj ją!
Tu, przy autoportretach, wymagam od was szczerości.
Żebyście widzieli, kim naprawdę jesteście.
Mów do mnie, June!
Wiesz, co potrafię. Nie jest ze mną dobrze.
Byłaś stabilna. Co się zmieniło?
Nieważne.
Zapanuj nad tym.
Proszę, powiedz coś!
Proszę, June!
- Kocham cię. - Nie.
- Nie rób tego... - Kocham.
Wiedziałem, że czegoś się boisz. Teraz rozumiem.
Boisz się miłości.
Sypiasz ze mną, ale coś cię wstrzymuje.
A ja chcę więcej.
Coś jest ze mną nie tak.
- Wszystkich krzywdzę. - Czujemy to samo.
Przyjmę cię taką, jaka jesteś.
Zostaniesz ze mną?
Nie możesz, June!
Zrób coś!
Zostaniesz ze mną?
To się po prostu stało.
Nie mogłam temu zapobiec.
Nie patrz tak na mnie.
Nie patrz.
Coś ty zrobiła?
June, nie!
Jebany zbok.
Sukienka? Wstydź się!
Zapłacisz za to!
Za kogo ty się uważasz?
Słyszysz mnie, June?
Powstrzymaj ją!
Nic panu nie jest?
Nie rób tego.
Dlaczego oni się nie budzą?
Widziałem, jak to działa.
Coś musiało się zmienić.
Przemieniłam się od razu. Nie wróciłam do własnej postaci.
Utknęli w tym stanie?
Przestałam brać leki.
- Musiałam czuć. - Co czuć?
Miłość.
Pakuj się.
Już.
Przyjdą po ciebie. Musisz odejść.
Słyszysz mnie, June?
Powiedz, jak masz na imię.
- Elena Askelaand. - Nie.
- Gdzie mieszkasz? - W Sanctum, domek nr 3.
- Twoje wspomnienia ją pochłaniają. - Nie bądź mną!
Co myślisz?
Jest różnica.
Ze wszystkich to ciebie wybrałem.
Nie bądź mną.
Nie możesz być mną! Gdzie moja córeczka?
Tracimy ją.
Wynocha! To teren prywatny!
Jest tu moja córka!
Zawróćcie, bo strzelę.
- Kim jesteście? - Gdzie June?
- Musimy ją zobaczyć! - To rodzina.
Proszę!
Opatrz go. Niech zostanie w środku.
To ty jesteś Harry?
Tak.
Elena Askelaand. Lat 39.
Co się dzieje?
To Harry.
- Może do niej dotrzeć. - Proszę wyjść.
- Poradzę sobie. - Posłuchaj, Ben.
June się nam wymyka.
- Potrzebujemy go. - Wpuśćcie mnie.
Mów, ale jej nie dotykaj.
Spójrz na mnie.
Odszukałem cię.
Musisz do mnie wrócić.
Wiem, że tam jesteś, June McDaniel.
Wsłuchaj się w mój głos.
Jesteś tu.
Musisz zdecydować, kim chcesz być.
Liczymy się…
Tylko ty I ja.
Nie wiesz, co zrobiła.
Wiem.
Ale to nie twoja wina.
Jestem June McDaniel.
Tamci ludzie...
nigdy się nie obudzili.
Wszyscy są uwięzieni. Mają objawy katatoniczne.
Nie, to...
- Niemożliwe. - Mój tata...
Lewis.
Jego też uwięziłaś.
Jest wydmuszką jak reszta.
- Dlatego nie możecie być razem. - Nie.
Miłość działa na mnie inaczej niż na ciebie.
Ja nikogo nie krzywdzę.
I będę kochać.
Nie jestem tobą.
Już dobrze, jestem tu.
Zostawcie nas.
Niesamowite.
Właśnie coś takiego rozważaliśmy. Przemianę w innego zmiennokształtnego.
Wspomnienia matki pochłaniały June.
Były dwie Eleny, mówiące I myślące jak ona.
A dopiero co odzyskaliśmy June.
Wiedziałeś, co się wiąże z jej przemianą?
Powiedziała mi w drodze z Londynu.
Jest pierwsza.
Jesteśmy partnerami. Sądziłam, że mi powiesz.
Mówię ci teraz.
Jest pierwsza?
Wiesz, ze tak.
Kam mówiła mi o Halvorsonie.
Była tu już.
Wykorzystał ją.
To nieprawda.
Kam była groźna.
Skrzywdziła nas.
Ben twierdzi, że nie było jej tu.
- Wierzę jej. - Z Kam...
było coś nie tak. Widziałeś, do czego jest zdolna.
Musimy stąd odejść.
Mój tata...
Będzie musiał dojść do siebie.
Dopiero co odnalazłam mamę.
Wiesz, co zrobiła.
Dlatego przybyła tutaj.
Sigrid została wyleczona.
Potrzebuję pomocy.
Owszem.
Od kogoś zaufanego, a nie faceta, który nasłał zbira...
Steinar jest chory. Halvorson zostawił go w Londynie...
- Nie potrzebujesz go. - Nie wiesz tego!
Gdy uciekliśmy,
nic nie wiedzieliśmy.
Nic.
Ale razem przez to przeszliśmy.
Spójrz na mnie.
Jestem tu.
Zawsze pomogę ci wrócić.
Proszę.
Nie możesz...
tu zostać. To zabronione.
Co nas obchodzą ich zakazy?
Pamiętasz, gdy byliśmy…
tylko ty I ja?
Tylko na jedną noc.
Proszę.
KAMELEON KAM
Spokojnie, moja droga.
Tęsknię za Freyą.
Żadnych rozmów o przeszłości.
Nalegałaś na to.
Zaczynam o niej zapominać.
I o wszystkim.
Jakie wnioski z naszego bycia razem?
Zawsze jest sposób.
Nic nie jest niemożliwe.
Czeka nas nowy początek.
Widzę to...
bardzo wyraźnie.
Mogę wejść?
Wiem, jak to jest kochać zmiennokształtną.
Boi się, że jej nie ochronisz albo że ją stracisz.
I ten ciągły pęd do zrozumienia, co się dzieje.
Ze mną było tak samo.
Możesz pytać o wszystko. Wszyscy się tu uczymy.
- Możesz mnie uważać za niebezpiecznego. - Żebyś wiedział.
Spotkaliśmy zmiennokształtną.
Ostrzegła mnie przed tobą. Skrzywdziłeś ją.
June o tym wspominała. To jakaś...
niezrównoważona kobieta.
Elena I Sigrid są tu z własnego wyboru.
Posłuchaj...
June jest wyjątkowa, ale potrzebuje pomocy.
Wedle mojej wiedzy tylko ja mogę ją zapewnić.
Przy wcześniejszych przemianach pozostawała sobą.
A teraz...
Nieomal straciłem ukochaną na rzecz potwora, więc daruj sobie,
bo nie wiesz, jak to jest.
Wiem, Harry.
Naprawdę.
Nie mam żadnych tajemnic.
Chcę ci pomóc zrozumieć, co możemy dać June.
Pokażę ci, co tu robimy.
Próbuję wywołać dyfuzję emocjonalnych wyzwalaczy.
Ten sprzęt...
przyprawia mnie o ciarki.
Wyobrażam sobie. To stara technologia.
Używana, z lat 80.
Ale działa.
Wszyscy mamy ten sam odruch w przypadku zagrożenia:
reakcja stresowa, która przygotowuje ciało.
To reakcja walki lub ucieczki.
Dla tych kobiet odruch ten jest bardziej ekstremalny
I zaawansowany fizjologicznie.
Więc przemiana to mechanizm obronny.
Tak.
Są genetycznie zaprogramowane do zmiany struktury fizycznej.
To naprawdę niezwykłe.
Dlatego poświęciłem życie, by je chronić.
Ale…
Przeżyłeś coś niezwykłego I rozumiem, że trudno jest zaufać.
Nie masz pojęcia, co przeżyliśmy.
A June nie jest częścią eksperymentu.
Nie.
Sama musi zdecydować.
Nie zatrzymam jej, jeśli postanowi odejść.
- Naprawdę? - Oczywiście.
Ten pokój służy ich bezpieczeństwu, jak I mojemu.
- Tu mogę kontrolować przemianę. - Wcześniej ci się nie udało.
To bransoletka June.
Możesz ją jej odnieść.
Pomocy!
Na pomoc!
Idziesz w góry?
Tak.
Odwiedzę rodzinę.
Pomocy!
Napisy: Karol Radomski